Publiek en deelnemers genieten van eindelijk weer een Stadsprocessie

Het is even wennen voor de honderden deelnemers aan de Maastrichtse Stadsprocessie. Niet omdat het de eerste stadsprocessie sinds 2018 is. Na drie keer niet - weersomstandigheden en twee keer in de hoogtijdagen van de coronapandemie - hebben de meesten alweer een aantal processies of andere stoeten door de stad in de benen. Het is de nieuwe route die voor aanvang van de grootste en belangrijkste statige en religieuze ommegang enig zoekwerk oplevert bij de deelnemers. 

Na jaren vanaf het Keizer Karelplein richting Kommel te zijn vertrokken, om vervolgens via de Markt door de winkelstraten naar het Onze Lieve Vrouweplein te trekken, is voor editite 2022 gekozen voor een processie vanaf het Henric Van Veldeke Plein door het Jekerkwartier naar de de basiliek van de Onze Lieve Vrouwe.  

Zoals bij iedere Maastrichtse verandering zorgt ook deze wisseling van de route vooraf voor discussies. Maastrichtenaren en tradities, beter gezegd een traditie doorbreken, kan een brisante combinatie zijn. 

Het prachtige weer -  misschien ook wel de aanwezigheid van tientallen meelopende Oekraïense vluchtelingen - zorgt voor een relaxte sfeer bij het nieuwe vertrekpunt. De Sterre der Zee met kindje Jezus en De Zwarte Christus van Wyck, twee van de vier devoties van Maastricht, staan onder een strakblauwe hemel tussen Sint Jan en Sint Servaas. De Heilige Maagd Maria pronkend bij de protestantse kerk Sint Jan. En achter haar hangt het straatnaambordje Vagevuur. De Goddelijke Komedie van Dante kan zomaar in je opkomen, of toch in ieder geval een film van Frederico Fellini. 

Dan zijn toch rond het middaguur  vanaf het Veldekeplein de onmiskenbare tonen te horen gemaakt door een van de vele muziekkorpsen. Iedereen met een beetje stadsprocessie-ervaring weet dan: De Maastrichtse Verkennersband heeft de stoet in gang gezet.  Dit keer dus op de kop van de Bouillonstraat richting café Tribunal. Het publiek kan gaan smullen van een kleurrijk, muzikaal en religieus schouwspel. Maar voor de Maastrichtenaren ook een van trots en glorie. Gelovig of niet, wie kijkt vindt het prachtig. Wie meeloopt ook trouwens. De ‘gewone’ dragers van het gilde lopen met de mooiste borstbeelden of andere religieuze kunst voor de ‘sjieke’ broederschappen. Koren zingen als engelen en goedaardige bromberen. Hoogwaardigheidsbekleders van regionale en lokale religieuze en wereldse macht sluiten de processie. Tenminste bijna. Want, zoals het hoort, brengt De Koninklijke Harmonie Ster van Maastricht nog een keer het publiek in vervoering door het spelen van een Spaanse Mars. Net zoals in de stoet zelf dat al Fanfare Sint Servatius Biesland, Harmonie Kunst Door Oefening en de Wieker Fanfare Sint Franciscus dat hebben gedaan.

En de nieuwe route? Het Jekerkwartier heeft behalve meer intimiteit ook, niet onbelangrijk voor publiek en deelnemers, veel meer schaduwrijke plekken op de route. Maar daar zullen genoeg Maastrichtenaren zijn die daar een andere mening over hebben. Tradities hè.