Harmonieën en fanfares trompetteren luid: “Veer mage weer’!

De Maastrichtse muziekgezelschappen zijn de afgelopen dagen weer begonnen met repeteren. De herstart maakte veel blije gezichten en zorgde in repetitiezalen voor een van de prachtigste geluiden die je in een Maastrichtse straat of plein kunt horen: harmonie en fanfaremuziek.

Toch viel er ook een bedrukte stemming te bespeuren. Waarschijnlijk een die over de hele breedte van de cultuursector kan worden waargenomen. 'Veer mage weer', die hartenkreet kon je lezen bij de entree van het verenigingshuis van fanfare Sint Servatius. Een boodschap van blijdschap, maar net zo zeer een kreet die vertwijfeld zegt: “Veur wie lang deze kier?”  Stadsfotograaf Laurens Bouvrie merkte in ieder geval dat zijn liefde voor een van de oudste cultuurvormen van de stad nog steeds goed is voor flink wat 'sjevraoje'. 

De Koninklijk Harmonie Ster van Maastricht ging afgelopen woensdag weer van start met repeteren. Het gezelschap is de laatste die - afgelopen november - door de oude straten van de binnenstad trok. Net voor de lockdown weer inging vierde de fusie-harmonie het feit dat ze 175 jaar lang het predicaat Koninklijk mogen voeren. Ondanks alle zware tijden waarin verenigingen verkeren kan worden gesteld dat de Keuninklijke springlevend is. Vóór de coronatijd werd intensief ingezet op verjonging. Woensdagavond - in de Sterzaal - is te zien dat die missie succesvol verloopt. Dirigent Tim Aerdts ziet vanaf zijn bok een gemeleerd gezelschap. Met onder hen een piepjonge voorzitter Lars Thijssen. Die speelt namelijk ook nog een trompet. Eerst neemt hij evenwel het woord om iedereen te bedanken. Je merkt aan alles dat het wel goed komt met de Keuninklijke. Ook de minder goede tijding dat de consumptieprijzen met 20 cent moeten worden verhoogd, zorgt niet voor een domper. Zeker niet als de voorzitter meldt dat - als straks de bar weer open mag - “‘t ierste rundsje is vaan miech”. 

Tja, behalve het gevaar dat leden de animo verliezen in deze zware tijden is ook de financiële druk op de verenigingen. Daar heeft KDO misschien nog wel de meeste last van. In hun prachtige nieuwe onderkomen - een voormalige gymzaal in Daalhof - wordt nog flink verbouwd. De repetitie vindt dan ook plaats tussen de steigers en bar-accessoires. De stemming is er niet minder om. Kunst Door Oefening zou verleden jaar haar 120-jarig bestaan vieren. De reden dat dit niet doorging hoeven behoeft geen uitleg meer. Wel mag hier namens de vereniging gezegd worden dat iedere extra euro de komende maanden een geschenk is uit de hemel. Want er moet nog - dat doen ze allemaal zelf - behoorlijk vertimmerd worden. Fraai is in ieder geval waar te nemen dat de muziek uit de repetitieruimte niet of nauwelijks waarneembaar is. Dat valt vooral te merken als je naar het gebouw toeloopt. Eenmaal binnen hoor je pas die weldadige harmoniemuziek. Uw reporter viel wel extra met zijn neus in de boter. De nieuwe dirigent Bas Clabbers begon de herstart met dé klassieker onder de marsen: De Radetzky Mars. Met die muziek weet je dat alles goed komt. 

De vrijdagavond is begonnen. Op en rondom het Bieslandse Theresiaplein is het stil en leeg. Dat is evenwel maar schijn. In de gymnastiekzaal van de voormalige huishoudschool (hoek Athoslaan / Theresiaplein) weet de druminstructeur van Fanfare Sint Servatius, André Bleus, zijn korps na maanden stilte weer gelijk strakke sessies te laten spelen. Met de anderhalve meter corona regel is het voor een drumkorps passen en meten. Het kleine onderkomen van ‘die vaan Biesland’ betekent voor alle geledingen voorlopig nog even aanpassen. De schwung van Bleus’ drumband wordt er niet minder om. Ook de fanfare Sint Servatius heeft al wat jaartjes op de teller staan. In 1904, Biesland was meer dorp dan een Maastrichtse wijk, werd de de fanfare opgericht. Ook hier werd - onder voorzitterschap van Wim Knols - flink ingezet op verjonging en nieuw elan. Het is nu ook voor deze vereniging te hopen dat alle leden er weer echt zin in gaan krijgen. 

Bij Sint Joezep (anno 1924), is die zorg misschien nog wel het grootst. Weliswaar heeft de vereniging nog heel veel fanfarebloed door de aderen stromen, sinds 2019 noemt het zich evenwel een orkest. In de nog gesloten bar van het gezelschap komen we eerst een oude bekende tegen. Andy Bleus - ja neefje van Servatius-icoon André - heeft zojuist de drumband van Sint Joezep lesgegeven. Of we die Andy nog ergens gezien hebben? Jawel hoor. Woensdag bij De Koninklijke Harmonie De Ster zagen we hem achter het drumstel zitten. En de man is van alle markten thuis. Want trekt die club er op uit is hij ook nog eens tambour-maître. Terug naar een souterrain in de Maagdendries. Daar is Sint Joezep gehuisvest. Op de bok staat Peter-Paul Geraats. Sint Joezep heeft heel veel ervaring in huis. Dat is muzikaal gezien een pré. Maar in deze harde tijden is het moeilijk om voor nieuwe aanwas te zorgen. Die zorg is merkbaar bij de bestuursleden. Gelukkig is de sfeer onder de muzikanten opperbest. En wie eenmaal door het virus muziek spelen gegrepen is, zal niet snel zijn of haar instrument aan de spreekwoordelijke wilgen hangen. Straks als weer door de straten mag worden gelopen of op pleinen worden gespeeld kan het niet anders dat Sint Joezep ook met regelmaat te bewonderen valt.