Drie generaties Hulst genieten dagelijks van hun Wijngaard Apostelhoeve

Een van de mooist gelegen boerderijen van Nederland kan zonder twijfel de Apostelhoeve bovenop de Louwberg worden genoemd. Sinds 1970 staat het eeuwenoude landgoed bekend als wijngaard. Hugo en Mariëtte Hulst toverden vanaf dat jaar hun gemengd fruitteeltbedrijf om naar, zoals we nu weten, een van de toonaangevende, grootste en bekendste wijnhoeves van Nederland. 

Het hele jaar door kan Wijngaard Apostelhoeve worden bezocht voor proeverijen en rondleidingen. In de meest exclusieve periode brengt fotograaf Laurens Bouvrie graag een bezoek aan de familie Hulst. Niet alleen om het oogsten in beeld te brengen. Een bezoek aan de Apostelhoeve is ook in een warm bad (lees: genieten van heel veel gastvrijheid) stappen. Het bedrijf wordt inmiddels al jaren door Mathieu en Joelka Hulst bestierd. Maar ze zijn niet alleen. Behalve dat pa Hugo en Mariëtte ook nog dagelijks van de partij zijn, doen inmiddels ook hun kleinzonen Robin en Gilbert volop mee de druiven en daarmee het wijngoed naar een hoger plan te tillen.

Werd de laatste jaren door de Apostelhoeve heel veel geïnvesteerd in kwaliteit en techniek; in het keukenkantoor heerst nog altijd de sfeer van een boerenbedrijf anno jaren ‘50 of ‘60 van de vorige eeuw. Oké, de koffie pruttelt niet maar wordt vers gemaakt. Voor de rest kan het zomaar een beeld ‘van toen’ zijn. Zo vaak als maar kan zitten in de vroege ochtend de Hulstjes de dingen van de dag door te nemen of te keuvelen over alledaagse familiaire onderwerpen. En ben je dan tijdens zo’n vroege ochtend te gast word je in minuten tijd zoiets als een graag al lang niet meer geziene neef. 

Maandagochtend 11 oktober was de laatste dag dat druiven werden geplukt. Ditmaal waren de pinot gris’ van het Wijngaard Apostelhoeve aan de beurt. Ondanks alle moeilijke omstandigheden die verpakt zaten in jaargang 2021 wil Mathieu Hulst absoluut niet spreken van een mislukte oogst of een weggegooid jaar.  Mathieu Hulst met zijn meest serieuze gezicht: “Ja het was een heel lastig jaar. Die begon met veel vochtschade in het prille voorjaar. Het gevolg daarvan is minder druiven. Tja, de vele regenval in de maand juli was natuurlijk ook voor ons geen feest. In die weken hebben we met man en macht gewerkt om de druiven gezond te houden.” Dan breekt de vertrouwde lach weer door op de vrijwel altijd goed geluimde oud-stadsprins van Maastricht (1999). “Ik kan nu gerust zeggen dat de kwaliteit van dit jaar mij heeft verrast. Weliswaar gaan we minder liters produceren, maar het worden wijnen die gemiddeld genomen goed genoemd mogen worden. Dat voelt dan al met al toch wel erg goed.”

Terwijl Mathieu dit alles verteld, zijn de zonen Robin en Gilbert weer volop bezig met de oost. Net zoals opa Hugo en pa Mathieu, zo mag verwacht worden, gaan zij gestaag door de druiven van Wijngaard Apostelhoeve jaar na jaar tot een graag gewilde wijn te bottelen. Dat niet alleen, zij beseffen heel goed dat ze op een van de meest unieke landgoed van Nederland dagelijks hun brood mogen verdienen en uitkijken op een indrukwekkend panorama. Naar het noorden kijkend zien ze de eeuwenoude contouren van de stad Maastricht; naar het zuiden zien ze Kanne en het enige - tegelijkertijd indrukwekkende - terrassenkasteel van Nederland, Château Neercanne. Daarmee is het genieten nog niet voorbij. Vanaf de Apostelhoeve krijg je het mooiste panorama - toch in ieder geval meest on-Nederlandse - zomaar in de schoot geworpen. Vanaf de Louwberg kun je met het Jekerdal aan je voeten, zeker als de zon doorkomt en de dauw nog als een zacht dekbed over het dal ligt, alleen maar heel blij worden.