De Kachelpieper als kunstwerk; ‘t Rizzjemint nu ook thuis of op kantoor te bewonderen

‘t Garderizzjemint De Kachelpiepers tracht vandaag - de elfde van de elfde - op bijzondere wijze de schijnwerpers op het korps te laten richten. Bij de start van het carnavalsseizoen presenteert het muziek- en exerceergezelschap een bronzen beeldje. Zo kan een gruutse beschermer van de jaarlijkse stadsprins voor altijd ook bij u in huis een oogje in het zeil houden.

Welke Maastrichtenaar kent ‘t Garderizzjemint De Kachelpiepers niet? Het keurkorps van carnavalsvereniging De Tempeleers is wereldbekend in de Limburgse hoofdstad. Het zorgt jaar in jaar uit dat een stadsprins ongeschonden uit de aanloop naar en De Drei Zwoer Daog zelf - carnaval dus - weer terug het burgerleven in kan stappen. Hooguit heeft de dan inmiddels Groete Bekinde te maken met enig slaaptekort. 

Voor dit elitekorps van de Mestreechter Vastelaovend zijn het - net zoals voor alle andere verenigingen en clubs en gezelschappen - moeilijke tijden. Behalve geen activiteiten en zelfs geen carnaval kost het veel moeite om de eindjes aan elkaar vast te blijven knopen. ‘t Garderizzjemint weet evenwel als geen ander hoe in moeilijke tijden te overleven.

En lukt het niet zo goed in de straten de harten van de Maastrichtenaren te blijven stelen, vandaag presenteert het korps - ja, de elfde van de elfde - een waar kunstwerk dat iedere huis- of kantoorkamer een extra Maastrichtse dimensie geeft. “Ik hou niet zo van het woordje kunst", zegt ontwerper Reggy Weijsen-Hermans, die liever geen kunstenares wordt genoemd. “Noem me maar createur", laat ze afgelopen maandag weten in de Sterzaal aan de Bredestraat.

In de voormalige Berchmans Sociëteit repeteren die avond zowel de muzikanten als het exercitiepeloton. Ook preses Guy van der Heijden is present. Hij krijgt aan de vooravond van de elfde van de elfde het beeldje aangereikt door mevrouw Weijssen. Zijn ogen blinken van trots bij het aanschouwen van het kunstwerk.

De typische Kachelpieper-kop maakt niet alleen visueel indruk. Als je het in je handen hebt, weet je dat het kleinood inderdaad van brons is. Een werk dat voelbaar goed is. Net zoals de bewakers van de Mestreechter Vastelaovend maakt de buste in beeld en gewicht een onoverwinnelijke indruk.

Habsjaar (secretaris) Jenna van Dijk kijkt vol bewondering naar het beeldje. “Van tijd tot tijd wordt Maastricht verrijkt met een nieuw niet zelden bijzonder Pesteurke." Ja, dat is nog eens niet alledaags Maastrichts woord dat Jenna van Dijk bezigt. U mag het onthouden als een ‘klein beeldje’. “Wij liepen al langer met het idee om een keer een echte indrukwekkende bronzen Kachelpieper te laten ontwerpen.”

Het in 1951, door beroepsmilitairen van de Tapijnkazerne, opgerichte korps heeft nu ook haar eigen kunstwerk. Het beeldje toont een markante kop - met knievel - en getooid met het onmiskenbare sjeepke, met daarop een pluim en het Tempeleers-insigne.

‘t Pesteurke, zo hopen de leden van de Kachelpiepers, gaat straks in menig kamer of kantoor prijken. Hier en daar zal ook gespaard moeten worden. Het bronzen beeldje is een waar collectorsitem, inclusief een certificaat (geschreven door rascarnavalist Jan Janssen), en kost de koper 222 euro. Jenna van Dijk: “We begrijpen zeer wel dat het geen prijs van een wittebrood is. Maar we wilden per se een Kachelpieper pesteurke hebben dat voor eeuwig en altijd uitstraling heeft, waar het ook staat. Daarbij is een substantieel deel ook bestemd om de verenigingskas op pijl te houden."